اخیراٌ روانشناس ها دریافته اند که غیرممکن است مردان دوره ای از قاعدگی را موازی
با زنان نداشته باشند. و در حین اکتشافاتشان چنین دریافته اند که هر مرد، پس از دقیقاٌ چهار هفته، برای چهار یا پنج روز دستخوش افسردگی می شود. و خوب است که بدانید در کدام روزها دچار قاعدگی می شوید __ چه زن باشید و چه مرد __ زیرا وقتی کسی مبتلا به عوارض قاعدگی است باید نسبت به او مهربان تر بود و عاشقانه تر رفتار کرد. او حالت معمولی خودش را ندارد.

"...این تنها پرسش تو نیست: شاید سوال هرکس دیگر در اینجا باشد. "...یک دقیقه فکر می کنم که در ژرف ترین عمق اندوه، در تاریک ترین مه ناامیدی هستم و یک اشتباه کامل ازسوی جهان هستی ام. و دقیقه ی بعد شما رقصان سر راهم قرار می گیرید و خنده ای بزرگ در درونم شکل می گیرد و باردیگر تماماٌ عاشق دنیا هستم __ دست کم تا بحران پیش از قاعدگی بعدی ام. آنچه مرا شگفت زده می کند این است که شما چگونه می توانید اینگونه مرا تغییر بدهید؟" من نیز نمی دانم. فقط می بینم که اتفاق می افتد.
فقط یک چیز را می دانم: که من هرگز غمگین نیستم، هرگز در فضاهای تاریک نیستم و هرگز رنجور و افسرده نیستم. هر اتفاقی که بیفتد مرا لمس نمی کند. شاید دلیل اینکه وقتی در حالت اندوه هستی و من رقصان به سمت تو می آیم و تمام وجودت خندان می شود همین باشد. فقط مسئله ی در تماس بودن با کسی است که سرشاراز سرور است. تاریکی تو ازبین
می رود، درست مانند وقتی که نور وارد می شود وتاریکی ناپدید می گردد.
فقط اشعه ای کوچک از خورشید و تاریکی شب ازبین رفته است، فقط نور شمعی کوچک،
و تاریکی رفته است. {...}
وقتی که نور حاضراست تاریکی نمی تواند وجود داشته باشد. چرا؟ زیرا تاریکی از خودش وجودی ندارد: فقط غیبت نور است. نور از خودش یک وجود مثبت دارد و تاریکی فقط یک غیاب است: وقتی نور نباشد، تاریکی هست، وقتی نور باشد، تاریکی نیست.
آناندو، شاید همین دارد برای تو اتفاق می افتد. وقتی من رقصان به سمت تو می آیم، ناگهان اندوه تو و رنج تو ازبین می رود. رنج نیز چیزی جز یک غیبت نیست __ غیاب سرور.
اندوه نیز فقط غیبت خوشی است. و وقتی من با سیلی از خوشی وارد می شوم ناگهان خودت را خندان می یابی، لبخند می زنی و به رقص درمی آیی __ عمق اندوهت را تمامآٌ ازیاد
می بری.
من این کار را نمی کنم. اگر در دسترس من باشی و نسبت به من باز باشی، خودش اتفاق
می افتد. این یک رخداد است و نه یک عمل. پس من نمی توانم اعتبارش را به خودم بدهم. اعتبار مربوط به خود جهان هستی است.
و نکته ای را گفته ای، "... و باردیگر تماماٌ عاشق دنیا هستم __ دست کم تا بحران پیش از قاعدگی بعدی ام." قبلاٌ چنین تصور می شد که فقط زنان دچار بحران های پیش از قاعدگی می شوند. این اشتباه است. آخرین یافته ها چنین می گویند که مردان نیز دچار هستند.
قرن هاست که مردان از این واقعیت بی خبر بوده اند، زیرا در جسم نشان داده نمی شود.
ولی اگر می خواهید بدانید، فقط سه ماه حالات عاطفی خود را در دفتر خاطرات روزانه یادداشت کنید. تعجب خواهید کرد که در هر بیست و هشت روز ناگهان برای برای چهار یا پنج روز غمگین و افسرده هستید. ولی چون نشانه های بدنی وجود ندارد، انسان ها از این واقعیت بی خبر مانده اند.
اخیراٌ روانشناس ها دریافته اند که غیرممکن است مردان دوره ای از قاعدگی را موازی
با زنان نداشته باشند. و در حین اکتشافاتشان چنین دریافته اند که هر مرد، پس از دقیقاٌ چهار هفته، برای چهار یا پنج روز دستخوش افسردگی می شود. و خوب است که بدانید در کدام روزها دچار قاعدگی می شوید __ چه زن باشید و چه مرد __ زیرا وقتی کسی مبتلا به عوارض قاعدگی است باید نسبت به او مهربان تر بود و عاشقانه تر رفتار کرد. او حالت معمولی خودش را ندارد.
و اگر به یاد داشته باشید که همسرتان در دوران قاعدگی ماهانه اش هست با او نخواهید جنگید. فقط بدانید که او خشمگین خواهد بود و غر خواهد زد و چیزها را پرتاب خواهد کرد و انواع کارهای ناشایسته را با شما خواهد کرد. تنها کاری که می توانید بکنید این است مراقب باشید کتک نخورید و آسیب نبینید! و لذت ببرید __ زیرا آن زن بیچاره چه می تواند بکند؟ او از قاعدگی خودش در رنج است و تحت تاثیر هورمون هایش است. او این کارها را نمی کند __ این هورمون های مکار هستند که او را وادار می کنند چنین کند!
و اگر بتوانی صبور باشی و عاشقانه رفتار کنی، آنوقت زن نیز می تواند به یاد داشته باشد که وقتی شوهرش از قاعدگی خودش رنج می برد، او نباید سربه سرش بگذارد. او با عجله رانندگی می کند و بوق می زند __ چه لازم باشد و چه نباشد! و صدای رادیو را تا آخر بلند می کند. فقط مانع او نشو. بگذار کارش را بکند... پسر بیچاره دچار بحران شده است.
ولی این فقط فعل و انفعالات شیمیایی است و هیچکس نمی تواند کاری در موردش بکند.
تنها چیزی که باید به یاد داشته باشید این است که اگر هردوی شما در یک زمان دچار عوارض قاعدگی شدید، آنگاه یکی از شما باید برای ماه عسل برود! فقط یکی! می توانید
هر ماه عوض کنید: ماه دیگر آن دیگری برای ماه عسل برود؛ ولی باهم در یک خانه نمانید، زیرا این موقعیتی بسیار انفجاری خواهد بود!
انسان قرن هاست که بی خبر از این واقعیت مانده است زیرا که هیچ نشانه ی جسمانی وجود ندارد. ولی هم زن و هم مرد دچار تغییرات روانی یکسان می شوند.
تازمانی که یک مشاهده گر نباشی، تازمانی که بر حالات روانی خودت یک شاهد نباشی.... من این را مراقبه می خوانم. و این ها موقعیت های بزرگی هستند: زمانی که احساس اندوه
می کنی؛ فقط تماشا کن. این حاصل یک تغییر شیمیایی است...
تو آگاهی هستی. با شیمیایی قاطی نشو؛ با تاثیرات شیمیایی هویت نگیر: این ها تاثیرات هورمونی و بیولوژیک هستند... ولی تو معرفت هستی و آگاهی... تو یک تماشاگر هستی.
آهسته آهسته، حتی وقتی که تمام بدنت تحت تاثیر مواد شیمیایی در حالت جنون است،
تو متمرکز و مستحکم و بدون تاثیر باقی خواهی ماند __ و این هم برای زن صدق می کند و هم برای مرد.
گزیده ای از کتاب "روح عصیانگر" سخنان اوشو در فوریه 198

محسن خاتمی